آیا پلیس بریتانیا به حمایت از حزب‌الله واکنش نشان می‌دهد؟
یک گروه فعالان بحرینی در خبرنامه‌ای که اکنون حذف شده است، در رثای حسن نصرالله مطلب منتشر کرد.
سعید شهابی، مخالف بحرینیِ ساکن لندن، که مدام به همه می‌گوید مردی اهل صلح و مروج حقوق بشر است، عادت زشتی به ستایش جنگ‌افروزان، یهودی‌ستیزان و آدم‌کشان دارد. در ماه فوریه، تمرکز بر اسلام‌گرایی غربی (Focus on Western Islamism, FWI) درباره تلاش‌های شهابی برای تبلیغ رویدادهایی گزارش داد که سفارت ایران در لندن به مناسبت سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی برگزار می‌کرد.
وقتی درباره تلاش‌هایش که با نام مستعار جان هیوز (John Hughes) انجام می‌شد و هدفش تبلیغ بزرگداشتِ درگذشت رهبری بود که در دوران حکومتش دستور اعدام هزاران شهروند ایرانی را صادر کرد، خواستار نابودی اسرائیل شد و رژیمی را رهبری کرد که مسئول مرگ شهروندان بریتانیایی بود، به چالش کشیده شد، شهابی بر جایگاه آیت‌الله به‌عنوان «یک مرجع عالی‌رتبه دینی» تأکید کرد و اعلام داشت: «درگذشت او، مانند دیگر علمای عالی‌رتبه مانند [خمینی]، با تلاوت قرآن و احتمالاً اندکی سخن درباره زندگی و اندیشه دینی او گرامی داشته می‌شود.»
اما ظاهراً شهابی توضیحات بیشتری بدهکار است، با این تفاوت که این بار به ایمیل‌های FWI پاسخ نمی‌دهد؛ نهادی که خبرنامه‌ای منتشرشده از سوی «صدای بحرین» (Voice of Bahrain, VoB)، رسانه‌ای که شهابی پیوندهای عمیقی با آن دارد، به دستش رسیده است که در آن از حسن نصرالله تجلیل شده است؛ همان کسی که در سال ۲۰۰۲ اعلام کرد اگر همه یهودیان «در اسرائیل گرد آیند، ما را از زحمت تعقیب آنها در سراسر جهان خلاص می‌کند.» او در همان سال اعلام کرد که فلسطینی‌ها باید عملیات انتحاری را به سراسر جهان صادر کنند.
«صدای بحرین» در شماره‌ای از خبرنامه خود در سال ۲۰۲۴ (که اکنون از وب‌سایتش حذف شده است)، بیانیه‌ای از نیروهای اپوزیسیون بحرین «درباره شهادت دبیرکل حزب‌الله سید حسن نصرالله» منتشر کرد. متن این بیانیه «تسلیت و تبریک صمیمانه» را به نصرالله بابت «شهادت» او تقدیم کرده و از او با عنوان «رهبر این مقاومت بزرگ و جاودان» یاد کرده بود. «مقاومت» توصیف عجیبی است برای اقدامات رهبری که زمانی اسرائیل را «موجودیتی سرطانی و ریشه همه بحران‌ها و جنگ‌ها» خوانده و گفته بود او و هوادارانش «نمی‌توانند وجود دولتی به نام اسرائیل را به رسمیت بشناسند، حتی در آینده‌ای دور، آن‌گونه که برخی کوشیده‌اند القا کنند.»
ظاهراً «صدای بحرین» با جنبش آزادی بحرین (Bahrain Freedom Movement)، که شهابی یکی از بنیان‌گذاران آن است، ارتباط نزدیکی دارد و نشانی خود را صندوق پستی‌ای اعلام کرده که جست‌وجوی اینترنتی نشان می‌دهد متعلق به فردی با نام «S Shehabi» است. شهابی به پرسش‌های FWI درباره بیانیه حامی نصرالله پاسخ نداده و دلیل خوبی هم دارد. «صدای بحرین» با تجلیل از نصرالله، رهبر حزب‌الله، سازمانی که دولت بریتانیا آن را سازمان تروریستی اعلام کرده است، ممکن است قانون بریتانیا را نقض کرده باشد؛ قانونی که ابراز حمایت از چنین سازمان‌هایی را ممنوع می‌کند.
خود شهابی نیز رهبر یک سازمان ممنوعه را ستوده است. در اواخر سال ۲۰۲۴، تایمز گزارش داد که شهابی در سال ۲۰۲۰ «ظاهراً توییت کرده بود که قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه پاسداران که در حمله پهپادی آمریکا کشته شد، یک قهرمان بود.»
تایمز همچنین گزارش داد که شهابی
در واکنش به این جنجال، سخنگوی «دار الحکمه تراست» (Dar Alhekma Trust)، یک خیریه در بریتانیا که شهابی در آن به‌عنوان امین فعالیت می‌کرد، اعلام کرد شهابی «فراتر از توصیف شخصیت آن فرمانده نرفته است.» خود شهابی نیز اعلام کرد: «اظهارات من تأیید خشونت نبود، بلکه بیان همبستگی با ستم‌دیدگان بود.»
حاصل ماجرا این است: سعید شهابی و «صدای بحرین» درباره رهبران رژیمی که از بریتانیا نفرت دارد، حرف‌های خوبی زده‌اند. رهبران ایران طرح‌های متعددی برای حمله به شهروندان و نهادهای بریتانیایی ریخته‌اند، از جمله علیه دو روزنامه‌نگارِ مستقر در بریتانیا در سال ۲۰۲۴. در سال ۲۰۰۵، تونی بلر، نخست‌وزیر بریتانیا، از مرگ شمار زیادی از سربازان بریتانیایی ابراز تأسف کرد که بر اثر بمب‌های کنار جاده‌ای ساخت ایران در عراق جان باختند. در ۷ اکتبر، ۱۴ شهروند بریتانیایی به دست حماس، یکی از نیروهای نیابتی ایران، کشته شدند.
شهابی در دهه هفتم زندگی‌اش است، اما بالاخره در مقطعی همه این‌ها باید توجه پلیس متروپولیتن را جلب کند (پلیسی که هنوز به پرسش FWI پاسخ نداده است).
چه زمانی دلالیِ شهابی برای تروریست‌های ایرانی گریبانش را خواهد گرفت؟
آیا اصلاً چنین خواهد شد؟
تحلیل‌های میدل ایست فوروم را با ایمیل دریافت کنید: مشترک خبرنامه شوید (به انگلیسی)