پاسخ هر حمله حوثی‌ها به اسرائیل، حمله اسرائیل به ایران است

در ۴ مه ۲۰۲۵، یک موشک بالستیک که حوثی‌های یمن شلیک کرده بودند به فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون، فرودگاه اصلی غیرنظامی اسرائیل، اصابت کرد. اینکه حوثی‌ها یک فرودگاه غیرنظامی را هدف گرفته‌اند نباید موجب شگفتی شود؛ آنها تا کنون بیش از ۱۰۰۰ هدف غیرنظامی را در عربستان سعودی و امارات متحده عربی، از جمله فرودگاه‌های غیرنظامی در هر دو کشور، هدف قرار داده‌اند. با آنکه یمنی‌ها هرگز با کمبود سلاح روبه‌رو نبوده‌اند، حوثی‌ها موشک‌های بالستیکی را که به سوی اسرائیل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی شلیک می‌کنند، از یک منبع دریافت می‌کنند: جمهوری اسلامی ایران. این موشک‌ها به یکی از دو راه به دست آنها می‌رسد: یا از طریق بندر الحدیده در دریای سرخ که حوثی‌ها با پوشش صوری سازمان ملل و عملیات «بی‌طرفانه» آن، کنترلش را در دست دارند؛ یا از مسیر قاچاق از طریق سلطنت عمان؛ کشوری که همچون قطر خود را در نقش میانجی می‌پوشاند، اما در عمل می‌کوشد تروریست‌ها را بر دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شده بین‌المللی ترجیح دهد.

اسرائیل پیش‌تر بندر الحدیده را هدف قرار داده بود، هرچند هم اسرائیل و هم جامعه بین‌المللی در قبال عمان همچنان ضعیف عمل می‌کنند. با آنکه دولت ترامپ در استقرار نیروهای ایالات متحده در خارج از کشور اکراه دارد، دیگران، شاید بریتانیا، می‌توانند در مزیونه نیرو مستقر کنند؛ یک منطقه صنعتی که در دو سوی مرز عمان و یمن امتداد دارد و به‌عنوان پایگاهی برای سامان‌دهی قاچاق سلاح از عمان به یمن عمل می‌کند. چنین نیروهایی باید هم اپراتورهای پهپاد را شامل شوند و هم تیم‌های رهگیری که بتوانند مسیرهای قاچاق به داخل یمن را پایش کنند و آنها را به‌سرعت از میان بردارند.

تمایل عمان به اینکه مقر مذاکرات درباره مجموعه‌ای از مسائل بین‌المللی باشد، نباید باعث شود این کشور در موضوع تحریم‌های یک‌جانبه یا قرار گرفتن در فهرست تأمین مالی تروریسمِ گروه ویژه اقدام مالی (FATF) یک «کارت خروج رایگان از زندان» دریافت کند. بلکه اگر دوپهلوکاری مسقط ادامه یابد، دولت ترامپ باید انتقال مذاکرات از عمان به کشورهایی مانند ارمنستان را در نظر بگیرد؛ کشورهایی که مانند عمان و قطر روابط دوستانه‌ای با ایران دارند، اما با آنها همدلی نمی‌کنند و بیشتر در اردوگاه طرفدار غرب قرار می‌گیرند.

با این حال، اگرچه عمان می‌تواند مسئله‌ساز باشد، اما صرفاً آینه دودی است که حوثی‌ها برپا می‌کنند و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران پشت آن عمل می‌کند. با توجه به اینکه ایران سال گذشته خط قرمزی را که مدت‌ها خصومت میان جمهوری اسلامی و دولت یهودی را مهار می‌کرد بی‌اعتبار کرد، ضروری است اسرائیل مقابله‌به‌مثل کند؛ نه فقط علیه حوثی‌ها، بلکه علیه کسانی که به آنها سلاح می‌رسانند و حقوقشان را می‌پردازند. تروریسم یک تاکتیک است که پشت آن محاسبه‌ای ساده هزینه-فایده قرار دارد: تروریسم زمانی کار می‌کند که هزینه‌های یک عملیات کمتر از بهایی باشد که حامیان ترور باید بپردازند.

هدف قرار دادن فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون اسرائیل را مرعوب می‌کند و تهدید می‌کند که هزینه‌های سنگینی بر اقتصاد آن تحمیل شود، زیرا گردشگری و سفرهای هوایی از حرکت می‌ایستد یا دست‌کم بیمه‌ای که شرکت‌های هواپیمایی باید بپردازند آن‌قدر بالا می‌رود که تحملش ممکن نیست.

بر این اساس، اسرائیل باید علیه فرودگاه‌های اصلی ایران واکنش نشان دهد. فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، برج مراقبت، باندها و ترمینال‌هایش، باید از کار بیفتد؛ ترمینال‌ها نیز چند ساعت بعد هدف قرار گیرند تا تلفات غیرنظامی به حداقل برسد، زیرا توقف فعالیت فرودگاه موجب می‌شود مسافران به خانه بروند. علاوه بر این، اسرائیل باید فرودگاه بین‌المللی مهرآباد، فرودگاه قدیمی‌تر تهران در مرکز شهری آن، را تعطیل کند. امروز مهرآباد عمدتاً برای پروازهای داخلی و به‌عنوان یک قطب لجستیکی نظامی استفاده می‌شود. کرج برای تهران همان است که بالتیمور برای واشینگتن دی‌سی. فرودگاه بین‌المللی کرج توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره می‌شود و یک قطب لجستیکی عمده برای حمل‌ونقل بار هوایی و انتقال سلاحِ آن است. به بیان ساده، اسرائیل باید فرودگاه کرج را طوری هدف بگیرد که دیگر وجود نداشته باشد.

سپس نیروهای اسرائیلی باید هفت فرودگاه دیگر را هدف قرار دهند: مشهد، دومین شهر بزرگ ایران؛ بندرعباس، شهر بندری اصلی آن؛ و تبریز، اصفهان و شیراز که هر یک از شهرهای بزرگ داخلی هستند. افزون بر این، نیروهای اسرائیلی باید فرودگاه چابهار، شهر بندری اصلی ایران در اقیانوس هند، و نیز فرودگاه جزیره کیش را از کار بیندازند؛ منطقه‌ای بدون روادید و ناحیه‌ای تفریحی که مالکیت و اداره آن در دست سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است و بخش قابل‌توجهی از قاچاق از طریق آن انجام می‌شود. سپاه پاسداران، رابرت لوینسون، تحلیلگر پیشین FBI، را هنگام سفرش به کیش ربود و از این رو، کیش اهمیت نمادین هم دارد.

تنها زمانی که اسرائیل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی درک کنند که باید در برابر هر حمله‌ای که حوثی‌ها به سوی آنها هدایت می‌کنند ده برابر به ایران پاسخ دهند، مقام‌های تهران به این نتیجه خواهند رسید که محاسبه هزینه-فایده حمایت از ترور حوثی‌ها دیگر به سود آنها نیست.