پنج نکته درباره اتهام مداخله قطر در انتخابات اسرائیل

به نظر می‌رسد قطر و دو کشور دیگر که نامشان اعلام نشده است، احزاب عرب اسرائیلی را به‌طور غیرقانونی تأمین مالی کرده باشند؛ پولی برای «هزینه‌های رفت‌وآمد» با هدف ترغیب اعراب اسرائیلی به حضور پای صندوق‌های رأی در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶. قاضی نوام سولبرگ، رئیس کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل، دستور داده است شین‌بت، سازمان امنیت داخلی اسرائیل، تحقیقی بی‌سابقه درباره «ظن‌های جدی به اعمال نفوذ نادرست از راه تأمین مالی خارجی» انجام دهد.

به گزارش شبکه ۱۲ اسرائیل، شین‌بت انگشت اتهام را به سوی قطر نشانه رفته است. این پول‌ها قرار بود مشارکت انتخاباتی اعراب اسرائیلی را افزایش دهد و از مسیرهایی منتقل می‌شد که پیش‌تر برای جابه‌جایی منابع مالی تروریستی به کار می‌رفت. شبکه ۱۲ همچنین گزارش می‌دهد که «سازمان امنیت اسرائیل (شین بت) در حال بررسی این موضوع است که آیا دست‌کم دو کشور دیگر، افزون بر قطر، کوشیده‌اند از راه اعمال نفوذ نادرست به‌طور فعال در انتخابات کنست مداخله کنند.»

این خبر در حالی منتشر می‌شود که مشارکت اعراب اسرائیلی در رأی‌گیری به ۸۰ درصد رسید. چنین مشارکتی احتمالاً شمار ۱۰ نماینده کنونی عرب در کنست را به ۱۹ کرسی رسانده است؛ رکوردی تاریخی. آیا این طرحی از سوی قطر و دیگر بازیگران مسلمان بود تا با استفاده از اعراب اسرائیلی به‌عنوان ستون پنجم، آشفتگی سیاسی داخلی در اسرائیل ایجاد کنند؟

نوک کوه یخ زمانی آشکار شد که کارآگاهان منطقه جنوب اسرائیل چهار فعال حزب عربی رعم را به ظن رشوه انتخاباتی بازداشت کردند. کارآگاهان در خانه‌های آنان ده‌ها هزار شِکِل به همراه برگه‌های رأی و نوشته‌ای روی پاکت‌ها یافتند که روی آن آمده بود: «هدایایی از جنبش اسلامی». آیا این «هدایا» از قطر آمده بود؟

برای چنین ماجرایی در جاهای دیگر هم سابقه وجود دارد. قطر از طریق فهد یاسین، تهیه‌کننده پیشین الجزیره که به گروه‌های تروریستی ممنوعه در شاخ آفریقا نزدیک بود، شمار زیادی از سیاستمداران را در حمایت از رئیس‌جمهور پیشین، محمد فرماجو، تأمین مالی کرد. او اغلب نزد دیگر سومالیایی‌ها به این نقش، به‌عنوان رابط مالی قطر، فخر می‌فروخت. این طرح جواب داد و فرماجو یاسین را رئیس سازمان اطلاعات منصوب کرد.

ناظران انتخابات و مسئولان شعب اخذ رأی در بسیاری از جوامع عرب اسرائیل گزارش دادند که رأی‌دهندگانی را دیده‌اند که کوپن سوخت و کارت هدیه همراه داشتند؛ کارت‌هایی که ظاهراً هنگام رفتن برای رأی دادن میان آنان توزیع شده بود. در این گزارش‌ها آمده است که برخی رأی‌دهندگان تأیید کرده‌اند این کارت‌ها را در ازای رأی دادن به رعم دریافت کرده‌اند. مقام‌های حزب لیکود مدعی شده‌اند که تقلب انتخاباتی، رشوه و دستکاری آرا به‌طور گسترده و در چارچوب عملیاتی هماهنگ و سراسری از سوی افراد مرتبط با جنبش اسلامی انجام شده است.

رعم شاخه سیاسی جناح جنوبی جنبش اسلامی در اسرائیل است، جنبشی که از نظر تاریخی از اخوان‌المسلمین الهام گرفته است. منصور عباس، رئیس رعم و نماینده کنست، در ماه اوت با اشاره به خیزش گسترده اعراب گفت که احزاب عرب اسرائیلی «دموکراسی اسرائیل را به آزمون خواهند گذاشت». عباس همچنین حماس را نه یک گروه تروریستی، بلکه یک نهاد خیریه خوانده است.

اگر واقعاً پشت این دود آتشی باشد، نکات کلیدی چیست؟

هم ائتلاف لیکود و هم «بلوک تغییر» مخالف آن، به استدلال، شور و موضوعات سیاسی متوسل شدند. انگیزه اعراب اسرائیلی برای رأی دادن چه بود؟ پول نقد، کارت سوخت و کارت هدیه. این موضوع عمل‌کرد دموکراسی را تضعیف می‌کند و درباره میزان پایبندی به آن پرسش برمی‌انگیزد.

وجود احزاب عرب اسرائیلی و نمایندگان عرب اسرائیلی در کنست، در تضاد با وضعیت تقریباً همه کشورهای مسلمان است که در آن‌ها هیچ حزب سیاسی یهودیِ قانونی‌ای وجود ندارد. اسرائیل تنها دموکراسی واقعی خاورمیانه است که حق رأی کامل را به شهروندان مسلمان خود و نیز به دیگر اقلیت‌ها می‌دهد.

کارزارهای انتخاباتی درون اسرائیل در تضاد با لغو انتخابات تشکیلات خودگردان فلسطینی در ماه گذشته است، انتخاباتی که قرار بود ماه آینده برگزار شود و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی، آن را لغو کرد؛ کسی که اکنون بیست‌ودومین سال از دوره چهارساله انتخابی خود را می‌گذراند. عباس از زمانی که در سال ۲۰۰۵ ریاست تشکیلات خودگردان فلسطینی را بر عهده گرفت، همه انتخابات را لغو کرده است؛ با آنکه توافق‌نامه‌های اسلو، که مشروعیت و موجودیت تشکیلات خودگردان فلسطینی بر پایه آن استوار است، برگزاری انتخابات را هر چهار سال یک بار الزامی می‌کند. در همین مدت، اسرائیل پنج نخست‌وزیر از احزاب سیاسی گوناگون داشته است: آریل شارون، ایهود اولمرت، بنیامین نتانیاهو، نفتالی بنت و یائیر لاپید.

قطر سرازیر کردن پول به دست اعراب اسرائیلی را انکار می‌کند. اما قطر، که از تأمین‌کنندگان مالی عمده حماس بوده است، یک قدرت اقتصادی بزرگ است. این کشور بارها استفاده از پول نقد برای نفوذ بر افکار عمومی را انکار کرده است، اما افشاگری‌های متعدد در دهه گذشته پوچی این انکارها و تلاش‌هایش برای اثرگذاری بر آموزش دانشگاهی، برای نمونه، و منحرف کردن پوشش خبری در رسانه‌هایی را که در اختیار دارد، نشان می‌دهد. قطر یک دولتِ دشمن است که مصمم است اسرائیل را نابود کند.

اتهام‌های نفوذ خارجی نتایج انتخابات را، که در آن نتانیاهو بیشترین رأی را به دست آورده است، باطل نخواهد کرد. با این حال، ممکن است بخشی یا تمام رأی اعراب اسرائیلی را، به‌ویژه رأی رعم را که به نظر می‌رسد یکی از احزاب اصلی پشت کارزار رشوه انتخاباتی است، بی‌اعتبار کند. حزب نتانیاهو این رسوایی را «ماجرای رعم‌گیت» و یک «زلزله» می‌خواند.

بی‌تردید افشاگری‌های بیشتری در راه است. شین‌بت موظف است ظرف یک هفته گزارشی ارائه کند.