ایرانیان از حمله اسرائیل به فرماندهی سپاه پاسداران استقبال میکنند
بنا بر گزارشها، حمله گسترده اسرائیل بدنه فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نیرومندترین نهاد نظامی ایران، را از میان برداشت.
ماردو سوغوم سه دهه روزنامهنگار و مدیر تحریریه رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی بود و تا سال ۲۰۲۰ بر بخشهای ایران و افغانستان این رسانه نظارت داشت؛ او سردبیر وبسایت انگلیسی ایران اینترنشنال نیز بوده است.

فعالان ایرانی با گرایشهای گوناگونِ مخالفِ جمهوری اسلامی و بسیاری از شهروندان، پس از حمله ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ اسرائیل به اهداف نظامی و هستهای در ایران، در شبکههای اجتماعی حالوهوایی جشنگونه داشتند.
یک فعال ناشناس با ۱۵۷ هزار دنبالکننده در ایکس نوشت: «به نظر میرسد اسرائیل تمام ساختار فرماندهی سپاه پاسداران را از میان برداشته است. این یک فرصت استثنایی است. جمهوری اسلامی در ضعیفترین وضعیت خود قرار دارد. بیایید این لحظه را غنیمت بشماریم تا به این ویرانی مطلق پایان دهیم.»
حمله اسرائیل گسترده بود و بنا بر گزارشها، رهبری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (Islamic Revolutionary Guard Corps، IRGC) را سر بریده و از میان برداشته است. این رخداد، بیش از هر حملهای به تأسیسات هستهای یا نظامی، موجی از رضایت و شادمانی را میان مخالفان نظام برانگیخته است. برای ایرانیان، سپاه پاسداران نمایانگر قدرتمندترین ابزار سرکوبِ علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، است؛ ابزاری که دههها برای درهمکوبیدن مطالبات آزادی اجتماعی و سیاسی به کار رفته است. تنها از سال ۲۰۱۹ به این سو، سپاه پاسداران نقش اصلی را در کشتار بیش از ۲٬۰۰۰ معترضی که در خیابانها جان باختند، ایفا کرده است. این نهاد و دستگاههای امنیتی همسو با آن، دهها نفر را اعدام کردهاند.
رضا پهلوی، ولیعهد در تبعید، در توییتی نوشت: «پیام من به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی روشن است: این رژیم و رهبران فاسد و بیکفایتش نه برای جان شما ارزشی قائلاند و نه برای ایران ما. از آنان جدا شوید و در کنار مردم بایستید.» او همچنین فراخوان خود برای اعتصابات سراسری کارگری را تکرار کرد.
مسیح علینژاد، فعال حقوق زنان، واکنش خود را در ایکس اینگونه بیان کرد: «حذف یک تروریست تراژدی نیست، گامی است به سوی عدالت برای همه جانهای بیگناهی که آنان نابود کردند.» او سپس نقش سپاه پاسداران در سرکوب و کشتار را یادآوری کرد.
حسین رونقی، منتقد نظام در تهران که در دهه گذشته بارها زندانی شده است، واکنش خود را با احتیاط و در توییتی کوتاه و پرمعنا بیان کرد: «باز سلام خواهیم کرد به خورشید.» پرچم ایران پیش از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ نقش شیر و خورشید داشت.
علیحسین قاضیزاده، روزنامهنگار مستقر در لندن، عکسی از حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران که در حمله اسرائیل کشته شد، منتشر کرد و نوشت: «کل جنگ یک طرف، اما مرگ این یکی که دستش به خون بچههای ایران آلوده بود، این دیگر واقعاً چیز دیگری است.»
بسیاری از ایرانیان عادی در شبکههای اجتماعی، حاکمان اسلامی را به خاطر بیکفایتیشان به سخره گرفتند و اسرائیل را به سبب توانمندی نظامی و اطلاعاتیاش ستودند. یکی از افراد به کنایه گفت: «نه پدافند هوایی دارید، نه حتی آژیر سالم. بعد بروید چند آخوند را مأمور کنید که جیغ بکشند» تا درباره حملاتِ در راه هشدار دهند.
یک فعال زن صریحاللهجه با ۹٬۵۰۰ دنبالکننده در ایکس گفت: «#ایران وطن ما و تنها پناهگاه ماست. کشته شدن چند جنایتکار و کارگزار جمهوری اسلامی، از سلامی تا باقری و راشد و دیگران، مرهمی کوچک بر گوشهای از زخم عمیق و دهانگشودهای است که بیش از چهار دهه بر پیکر ملت ما وارد شده است.»
تا این لحظه، چند ساعت پس از حملات اسرائیل، خیابانهای تهران آرام است و مردم میکوشند خبرها را هضم کنند. اما در ذهن جمعی کسانی که از رویارویی چنددههای جمهوری اسلامی با غرب، اسرائیل و بخش بزرگی از منطقه خسته شدهاند، این لحظهای زمینلرزهآساست؛ لحظهای که تصویر قدرت و شکستناپذیری نظام را درهم میشکند.
این رخداد میتواند زخمهای روانیِ ماندگاری هم بر وفاداران نظام بر جا بگذارد؛ بسیاری از آنان احتمالاً از آنچه در پیش است بهشدت آشفتهاند.
در شبکههای اجتماعی، ایرانیان میپرسند علی خامنهای کجاست؛ کسی که اکنون پس از مرگ همان چند فرمانده ارشدی که هنوز میتوانست به آنان اعتماد کند، هرچه بیشتر منزوی شده است. سرنوشت او فصل بعدی را تعیین خواهد کرد.
