از اسلام‌گرایی در ایران گریختم؛ حالا دلار مالیات‌دهندگان آمریکایی در میشیگان خرج آن می‌شود

آیا دولت فدرال کاری خواهد کرد تا مانع شود اسلام‌گرایان از گروه‌های غیرانتفاعیِ معاف از مالیات برای اثرگذاری بر انتخابات آمریکا استفاده کنند؟ با توجه به کارنامه سهل‌انگارانه اداره درآمد داخلی (IRS) در اجرای محدودیتِ مداخله سیاسیِ عبادتگاه‌ها و مؤسسات خیریه در کارزارهای انتخاباتی و نیز آمادگی دولت‌های پیاپی برای مدارا با انتخاباتی‌کاری کلیساها، چنین چیزی بعید به نظر می‌رسد.

سازمان‌های اسلام‌گرا در میشیگان تابستان گذشته، در آستانه انتخابات مقدماتی سنای حزب دموکرات در سال ۲۰۲۶، از ناکامی IRS در اجرای قانون بهره بردند. پیروزی مو به موی عبدال السید (Abdul el Sayed) بر هیلی استیونز (Haley Stevens)، با اختلافی کمتر از یک درصد، یا فقط ۱۳٬۷۹۲ رأی، پس از فصلی پرتکاپو از کنشگری انتخاباتیِ دست‌کم هفت مسجد در میشیگان رقم خورد. بخش عمده این فعالیت‌ها ظاهراً با دستورالعمل‌های IRS ناسازگار است.

برای نمونه، امام حسن قزوینی ۳۱ ژوئیه در مؤسسه اسلامی آمریکا (Islamic Institute of America)، در دیربورن هایتس، به نمازگزاران گفت: «نگذارید نامزد صهیونیست پیروز شود.» IRS می‌گوید تخلفات می‌تواند شامل «واژه‌های رمزی به‌جای نام‌ها» باشد، مانند «محافظه‌کار»، «طرفدار حق انتخاب»، یا «زمانی که پیام به موضوعی مربوط می‌شود که در کارزار انتخاباتی برجستگی دارد و نامزدها درباره آن دیدگاه‌های متضاد دارند». صهیونیسم در میشیگان موضوعی برجسته بوده است و رقیب السید به‌طور گسترده دموکراتِ طرفدار اسرائیل تلقی می‌شد.

بعضی دیگر صریح‌تر بودند. امام هشام الحسینی از مرکز آموزشی اسلامی کربلا (Karbalaa Islamic Educational Center) پس از خطبه‌ای در ۳ اوت درباره شکست دادن «فرومایگان صهیونیست»، در حالی که السید کنار او ایستاده بود، اعلام کرد: «اگر می‌خواهید به خدا پیروزی بدهید، به السید پیروزی بدهید.»

امام محمدعلی الهی نیز السید را برای سخنرانی به مسجد خود، خانه حکمت اسلامی (Islamic House of Wisdom)، دعوت کرد. در حالی که غرفه کارزار انتخاباتی السید برای جمع‌آوری کمک مالی در مسجد برپا شده بود، به پیروانش گفت: «به برادر عبدال السید رأی دهید» و افزود این کار «به اندازه نماز واجب است».

فعالیت انتخاباتی الهی، با توجه به پیوندهایش با رژیم خمینیستی ایران، به‌ویژه نگران‌کننده است. الهی پیش از آمدن به ایالات متحده در سال ۱۹۹۱، بنا بر گزارش سیا، رسانه‌های ایرانی و گفته‌های خود او به فارسی، ریاست اداره عقیدتی-سیاسی نیروی دریایی ایران را بر عهده داشت. بنا بر اعلام بازوی رسانه‌ای مجمع جهانی اهل بیت، الهی عضو کنونی این مجمع است که توسط رهبر جمهوری اسلامی ایران، علی خامنه‌ای، بنیان گذاشته شد. در سال ۲۰۲۴، رسانه‌های دولتی ایران گزارش دادند که الهی در مراسمی در تهران به مناسبت بزرگداشت خمینی سخنرانی کرد و گفت: «آنچه بنیان‌گذار نظام مقدس جمهوری اسلامی کرد، حقیقتاً نور بود.»

امام الحسینیِ مرکز آموزشی اسلامی کربلا، هرچند مانند الهی از حلقه درونی نیست، در خدمت روایت‌های رژیم ایران و نیروهای نیابتی آن عمل می‌کند. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۲ خدا را به خاطر جمهوری اسلامی ستود و آن را «نوری که به لبنان، به سوریه، به عراق، به یمن و به همه‌جا می‌رود» خواند. گزارش شده است که در سال ۲۰۰۶ طی مراسمی در مسجدش تصویری از حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله، را در دست گرفته بود.

نصرالله در خطبه‌ای که حسن قزوینی از مؤسسه اسلامی آمریکا در سال ۲۰۲۵ ایراد کرد نیز مورد تجلیل قرار گرفت. این مؤسسه در سال ۲۰۲۴ مراسم یادبودی برای نصرالله برگزار کرده بود. به گزارش عرب امریکن نیوز (Arab American News)، قزوینی گفت که با محمدحسین فضل‌الله «رابطه‌ای ویژه» داشته است؛ کسی که در فهرست تروریست‌های تعیین‌شده از سوی آمریکا قرار داشت و به «پدرخوانده» حزب‌الله شهرت داشت.

انتقاد از اسلام‌گرایی با آرمان بنیادین آمریکا، یعنی مدارای مذهبی، در تضاد نیست. من، به‌عنوان مهاجری از ایران با خانواده‌ای اهل افغانستان، می‌توانم گواهی دهم که بسیاری از مسلمانان برای گریز از اسلام‌گرایی به آمریکا آمده‌اند و سکولاریسم، دموکراسی لیبرال و آزادی‌های فردی را پذیرفته‌اند؛ همان چیزهایی که آمریکا را به «شهری درخشان بر فراز تپه» بدل می‌کند.

برخی مرتجعان استدلال می‌کنند که در آمریکا جایی برای اسلام یا مسلمانان وجود ندارد. هرچند این لحن نفرت‌انگیز است، اما میل به جبران افراطیِ تعصب، با نادیده گرفتن کامل مسئله اسلام‌گرایی، راه‌حل نیست. همان‌طور که زینب السویج اخیراً در وال‌استریت ژورنال نوشت: «برای کمک به مسلمانان، اسلام‌گرایان را طرد کنید.» اسلام‌گرایی به‌طور بنیادی با ایمان شخصیِ میلیون‌ها مسلمان میانه‌رو متفاوت است. نادیده گرفتن آن شاید از سر نیت خیر باشد، اما ساده‌لوحانه است.

نمونه‌ای که بازتاب گسترده‌تری یافت، فعالیت انتخاباتی انجمن اسلامی آمریکای شمالی (Islamic Society of North America) بود که به السید اجازه داد در گردهمایی این انجمن در سپتامبر کارزار انتخاباتی‌اش را پیش ببرد. اظهر عزیز، مدیرعامل این انجمن، پیش از سخنرانی السید او را با تمجید معرفی کرد و روی صحنه در آغوش گرفت. سپس عزیز به حاضران گفت انجمن نمی‌تواند از کسی حمایت کند، اما جامعه مسلمانان «بسیار باهوش، بسیار فرزانه» است و «دقیقاً می‌داند چه تصمیمی باید بگیرد». هنگام سخنرانی عزیز، پوسترهای کارزار السید دیده می‌شد. حتی غرفه‌ای برای جمع‌آوری کمک مالی در محل برپا بود. عزیز به تگزاس اسکورکارد (Texas Scorecard) گفت منظورش این بوده که «[رأی‌دهندگان] بر اساس آنچه این نامزدها ارائه می‌دهند، می‌دانند به چه کسی رأی بدهند».

دولت آمریکا در پرونده تأمین مالی حماس از سوی بنیاد سرزمین مقدس (Holy Land Foundation) در سال ۲۰۰۷، انجمن اسلامی آمریکای شمالی را به‌عنوان شریک جرمِ بدون کیفرخواست و عضو اخوان‌المسلمینِ آمریکا فهرست کرد. در سال ۲۰۰۹، قاضی‌ای تشخیص داد دادستان‌ها با نام بردن علنی از این انجمن حقوق آن را نقض کرده‌اند، اما از حذف نام آن از فهرست خودداری کرد و به اسناد اخوان‌المسلمین استناد کرد که این انجمن را در شمار «سازمان‌های ما و سازمان‌های دوستان ما» آورده و آن را «دستگاهی» از اخوان‌المسلمین توصیف کرده بود.

کیث سلف، نماینده جمهوری‌خواه تگزاس، از IRS خواسته است رفتار انجمن اسلامی آمریکای شمالی را بررسی کند، اما هنوز معلوم نیست اقدامی صورت خواهد گرفت یا نه. بنا بر اعلام IRS، تمرکز این اداره بر آموزش و پایبندی به مقررات است و معمولاً فقط به متخلفان هشدار می‌دهد. این اداره «در چند مورد فاحش پیشنهاد لغو معافیت داده است»، اما جزئیات آن روشن نیست. تنها سازمان‌های قابل شناسایی که وضعیت خود را از دست داده‌اند، بر اساس شهادت IRS در سال ۲۰۰۲، دو کلیسا هستند. تازه‌ترین داده‌های عمومی نشان می‌دهد که در دهه ۲۰۰۰ معافیت هفت سازمان بی‌نام لغو شده است. با این حال، بر اساس صفحه‌ای از این اداره که آخرین بار در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶ به‌روزرسانی شده، IRS «در بیش از دوسوم سازمان‌هایی که برای بررسی انتخاب شدند، مداخله در کارزار سیاسی یافت».

نه IRS و نه مساجد به درخواست‌های اظهار نظر پاسخ ندادند.

این تخلفات احتمالی فقط نوک کوه یخ است. کسانی که در پی تضعیف جامعه‌ای آزاد و باز هستند، از آزادی و گشودگی آمریکا برای پیشبرد منافع اسلام‌گرایانه استفاده می‌کنند. مالیات‌دهندگان آمریکایی این دستور کار را از طریق نظامی یارانه می‌دهند که به سازمان‌های غیرانتفاعی معافیت مالیاتی می‌دهد، به شرط آنکه بی‌طرف بمانند. حتی زمانی که این سازمان‌ها احتمالاً آن قاعده را نقض می‌کنند، IRS ظاهراً به سازمان‌های اسلام‌گرا ارفاق می‌کند.